Verhalen beluisteren en verbinding creëren zit in mijn familielijn. Van moeder op dochter. Mijn grootmoeder deed het in haar kruidenierswinkel, mijn mama rond het ziekbed van haar patiënten. Steeds opnieuw: aanwezig zijn, luisteren, ruimte maken voor wat er leeft. Die erfenis draag ik verder in mijn werk.

Als psycholoog zie ik in de praktijk wat er gebeurt wanneer mensen hun schaduw blijven wegduwen: de vermoeidheid, het verlies van richting, de vervreemding van hun eigen lichaam. Daarom kijk ik niet weg van wat wringt of pijn doet. Ik ga er samen met jou naartoe, en van daaruit bouwen we op.

Mijn werk ontstond vanuit iets eenvoudigs en tegelijk essentiels: de stille roep die ik al jaren hoor bij mensen die alles draaiende houden en zich tegelijk zoekende, gespannen of eenzaam voelen.

Ik begeleid en creëer zoals ik het zelf zou willen ervaren: gedragen en veilig, maar niet gladgestreken. Of dat nu in een groep is, in een meditatie die je alleen beluistert, of in een online traject dat je op je eigen tempo doorloopt, ik kijk niet weg van wat er wringt, en er is evengoed ruimte om te vieren wat groeit. Jezelf laten zien, wijsheid delen en gewoon mogen zijn, zonder verwachtingen en rollen. Ik geloof sterk in die vorm van verbinding, met onszelf, en met anderen waar dat kan.